Çocukluğumdan beri Halkapınar Lokomotif Deposunu merak ederdim. Banliyo treni ile bu mevkiden her geçişte ayağa kalkar ve demiryolu ile depoyu birbirinden ayıran saç duvarın ardında neler olup bitiyor diye dikkatlice bakardım. Kısmet uzun yıllar sonra yaşlılığa adım attığım 2005 yılınaymış. İnternette tanıştığım ve Trenler grubunun üyesi olan arkadaşlarla bu depoya yaptığımız ziyaretin benim için büyük anlamı var. Grubumuzun üyesi genç arkadaşımız Özgür Öz'ün  dayısı  olan Önder abi TCDD'de makinist olarak görev yapıyordu. Onun sayesinde depoya girecek ve yıllardır merak ettiğim bu mekanı görecektim. O gün ilk kez tanıştığım Şafak Aktaş ve Dr. Acar Hamşioğlu ile de daha sonra yapacağımız gezilere başlangıç olacaktı bu gezi. 4 yol arkadaşı, 10 Eylül 2005 öğlen saatlerinde Basmane Garında buluştuk. Kısa bir tanışma faslından sonra Önder Öz'ün arabasıyla Halkapınar'a doğru yola çıktık. Ve Halkapınar deposunun kapısında bizi bekleyen Önder abi ile tanıştıktan sonra içeriye adımımızı attık. O sihirli mekan bizi bekliyordu.

    Depo 1996 yılından sonra epey değişim geçirdi. O yıllarda İzmir Metrosunu inşa eden Yapı Merkezi şirketinin de katkılarıyla bir kısım binalar yıkıldı ve yeni bir idare merkezi binası inşa edildi. Depoyu gezerken  eski bir buharlı lokomotif ile karşılaştık. 70'li yıllarda buharlı lokomotiflerin kral olduğu dönemden kalan tek örnekti gördüğümüz. Sanırım turistik geziler için bulunduruluyordu. Kimbilir bundan 30-40 yıl önce bu depoda onlarca buharlı lokomotifi görmek ne güzel olurdu.  Buharlıları hatırlayan ve onlarla sayısız banliyö yolculuklarına katılan birisi olarak şunu söyleyebilirim. "Onların verdiği tadı ve görüntüyü kesinlikle dizeller ya da elektrikliler vermiyor." Depo içinde gezintimize devam ettiğimizde bir çok Fiat  MT5500 ve MT5700 tipinde dizel set ile karşılaştık. MT5500'ler 1961 yılında TCDD'ye girmiş. Son yıllarda ise tamamen yenilenmişler. Bugün sabah ve akşam saatlerindeki banliyö seferleri ve Denizli, Isparta gibi  bölgesel seferler MT5500'ler ve MT5700'ler ile yapılıyor. Gezimizde atölye içlerinde dizel lokomotiflerin bakımının yapıldığı bölümleri gezdik. Bu atölyelerden birinde zemin altına inşa edilmiş ve çalışanların kuyu diye tabir ettiği bir bölümde var. Sanıyorum dizel lokomotiflerin alt takımlarının tamiri için kullanılıyor.